„Lepiej późno niż później” – czyli serce nie sługa po amerykańsku

Eryka jest sławnym dramaturgiem. Jej sztuki wystawiane są na Broadway’u. Harry to podstarzały playboy. Spotykają się późno ale to lepiej niż później albo wcale. W tle Nowy Jork i piękne plaże Long Island a nawet Paryż.

IMG_1050_1
Restauracja Le Grand Colbert, w której nakręcono jedną z ostatnich scen w Paryżu.

To miła dla oka niezbyt ambitna komedia. W sam raz na zimowy wieczór. Dowcipna historia dwojga ludzi opowiedziana z amerykańskim polotem przez Nancy Meyers, przełamuje tabu starości i pokazuje, że na nowe nigdy nie jest za późno. Do tego świetne role: Jack Nicolson jako niepoprawny Harry Sanborn, Diane Keaton jako Erica Barry, świetna Frances McDormand jako Zoe Barry no i boski Keanau Reeves jako równie boski doktor Julian.

Pod płaszczykiem humorystycznej historii Meyers porusza istotne tematy społeczne, jednocześnie nie wgłębiając się w nie zbytnio. Czy kobieta po 50-tce szczególnie ta, żyjąca w pojedynkę jest już nobliwą, wiodącą ustatkowane i powolne życie, w którym  nie ma miejsca na szaleństwo miłości a jedynie zasługuje na miano „spinster”? O wiele łatwiej, kierując się zapewne  historczynym uzasadnieniem, akceptujemy sytuację, w której mężczyzna po 60-tce (w filmie to Harry), który nigdy nie był żonaty czy w dłuższym związku, spotykający się z 20-30 lat młodszymi kobietami zasługuje na miano „złotego kawalera” i artykuł w New York Times.

Film został nakręcony w 1998 r. i trochę świat nam się zmienił – pojawiło się nowe słowo: SINGIEL(KA). Wciąż nie wiem do końca czy ma u nas wydźwięk pozytywny czy wręcz przeciwnie – pobłażliwo-współczujący. Singiel z definicji jest niezależny finansowo, w najszerszej znanej mi dobrze definicji, decyduje się jakoś przetrwać bez ciotek, wujów, kuzynek i kuzynów, ślubów, chrzcin, imienin i tłustych urodzin. Jest samodzielny i dysponuje swoim czasem, co w normalnym świecie jest uznawane za wartość. W naszym wzbudza co najmniej nieufność (do zazdrości nikt się nie przyzna;)). Singlów dzielimy na dwa rodzaje.

Singiel – z definicji człowiek sukcesu, no bo niezależny prawdziwie – ma czas i pieniądze dla siebie, postrzegany przez większość jako cud, dar od Boga, zjawisko, szczególnie przez znudzone kobiety – mężatki i nie-mężatki niezależnie od wieku. Natomiast wiek singla w ogóle nie gra roli. Wręcz przeciwnie, przecież im starszy tym dojrzalszy pod każdym względem, także finansowym.

SingielKa – coś z nią nie tak, no bo mieszka sama, nie pierze nikomu skarpet, nie musi się tłumaczyć. Musi być bardzo samotna bo przecież mieszka sama i odezwać się nie ma do kogo. Sytuację pogarsza fakt, że zazwyczaj nie narzeka, nie skarży się lub nie daj Boże zdecyduje się na macierzyństwo. Zgroza. Za to lepiej jej nie zapraszać na imprezy bo jeszcze zainteresuje się ramolowatym mężem koleżanki albo mąż zacznie porównywać ja z żoną; lepiej też żeby singielka nie dzwoniła za często do kolegi bo nie wiadomo jak żona odbierze takie bezpośrednie kontakty.

Ciekawa jestem, ile czasu  potrzeba nam na prawdziwe wyrównanie szans.

W filmie na szczególną uwagę, oprócz gry głównych aktorów, nazwiska mówią same za siebie, zasługują zdjęcia Hamptons na Long Island, poniżej zamieszczam kilka zdjęć z tego miejsca z mojej ostatniej podróży (wybaczcie nienajlepszą jakość zdjęć, postęp technologii cyfrowej jest szybszy niż moje podróżowanie;)). Świetne są też projekty wnętrz autorstwa Beth A. Rubino i Andrei Mae Fenton, myślę, że większość z nas marzy o takim domku nad morzem:) szczegóły na temat aranżacji wnętrz i zdjęcia pod poniższym linkiem na blogu Hooked on Houses :

http://hookedonhouses.net/2009/05/04/the-beach-house-in-somethings-gott/

Osobiście jestem fanką ścieżki dźwiękowej ze standardami „C’est Si Bon”, Earth’y Kitt czy uroczym „La Vie en Rose” w wykonaniu Jacka Nicolsona. Niestety na płycie nie znalazł się mój ulubiony, klimatyczny „Let’s Get It On” Marvin’a Gaye’a, podczas którego Harry dostaje zawału;)

Scenariusz i reżyseria: Nancy Meyers

Muzyka: Hans Zimmer

Rok produkcji: 1998.

Najważniejsze nagrody:

Złote Globy – Diane Keaton (Najlepsza Aktorka w Komedii lub Musicalu)

Złote Satelity – Diane Keaton (Najlepsza Aktorka w Komedii lub Musicalu)

Nominacje:

Oscary – Diane Keaton (Najlepsza Aktorka Pierwszoplanowa)

Złote Globy – Jack Nicholson (Najlepszy Aktor w Komedii lub Musicalu).

DSCN4199_1
Long Island oddalona od Nowego Jorku ok 2,5 godz drogi samochodem szczyci się wspaniałymi plażami i świetnymi portami. Jest popularnym miejscem wypoczynku Nowojorczyków, szczególnie tych, których stać na postawienie tutaj okazałego domu.
DSCN4201_1
Hamptons tworzy ok 60 km osad wypoczynkowych położonych wzdłuż wybrzeża Atlantyku.
DSCN3443_1
Brodway to obok Radio City, Lincoln Center i Carnegie Hall centrum kultury Nowego Jorku.
DSCN3414_1
Rocznie na Brodway’u wystawia się ok 35 premier.  Istnieje jednak opinia, że aby spotkać się z prawdziwą sztuka należy udać się do Greenwich Village czy East Village gdzie znajdują się najlepsze teatry off Brodway. Wystawiane tam spektakle ogląda ok 3 mln widzów rocznie.
DSCN3450_1
Rozświetlone Broadway i Times Square nigdy nie śpią. Na początku XX w. zostały nazwane „Wielkim Białym Szlakiem” .
DSCN3451_1
Każdy może dostać „Oskara”.
DSCN1895
Końcowa trochę „plastikowa” scena ze sztucznym śniegiem (btw, śnieg w Paryżu?..:/) dzieje się ma moście Pont Neuf. W sumie w mieście Sekwanę dzieli 37 mostów, które stanowią prawdziwą atrakcję miasta.
IMG_1048
Restauracja Le Grand Colbert prze Rue Vivienne 2, w II dzielnicy Paryża.  Można tam dojechać metrem wysiadając na stacji Bourse. To tam Erica obchodziła swoje urodziny.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s